|
Bericht uit de polder XX. |
|
|
|
|
Bericht uit de polder (Columns)
|
|
Bijgedragen door Rob Kristel
|
|
zaterdag, 15 augustus 2009 |
|
Bericht uit de polder XX.
Na een kleine anderhalf jaar pauze met de polderberichten heb ik maar weer eens de stoute schoenen aangetrokken. Je weet hoe het gaat als je eenmaal ergens te laat mee bent. Het wordt steeds moeilijker om weer te beginnen en een smoes te verzinnen waarom je zo lang bent weggebleven. Daarbij komt ook dat je na een jaar of 6-7 van stukjes schrijven op internet jezelf wat vragen gaat stellen. Heb je er nog wel zin in, heeft het in ieder geval wel zin, voor wie doe je het eigenlijk? Enzovoort. Niet dat deze vragen nu allemaal zijn beantwoord, welnee. Toch maar een nieuw begin(netje)!
 Rood intensief.
Twaalf jaar heb ik gele kanariepietjes gekweekt. In het begin met vallen en opstaan, later waren er ook leuke resultaten met de gele rakkers. Op het moment dat de vogels ergens op gingen lijken, qua model/kleur had ik me wat doelen gesteld. Ooit wilde ik wel eens een prijsje winnen met m’n gele kanaries op de show van de V.v.N.K. en ooit wilde ik wel eens met een stam geel intensieve op de show in Apeldoorn met de top meedoen. Nadat beide doelen werden behaald en het gedoe met het opkleuren van gele kanaries de kop op ging steken had ik het eigenlijk wel gehad. Ooit was ik met gele kanaries begonnen omdat je die niet op hoefde te kleuren. Puur naturel naar de shows, hopla! Dat was gemakkelijk. De zwartrode kanaries dus de deur uit (1995) en de gele vogels er in. Geel en geelivoor. Maar goed, anno 2009 kun je met naturel gele geen potten meer breken. Dus, als ik dan toch het hele jaar (de volledige ruiperiode) de gele moet opkleuren dan ga ik liever weer gewoon roodfactorige kanaries kweken.
 Rood intensief.
Schoorvoetend was ik daar verleden jaar mee begonnen. Wat jaspissen en opalen in roodmozaïek. Hoewel ik zelf vond dat het rood van m’n mozaïeken diep genoeg was kreeg ik van een enkele kenner toch nog wel wat opmerkingen. Natuurlijk moet je daar wel naar luisteren. Zeker naar mensen die aan de top meedraaien met vogels die ook uit dat roodpotje snoepen.
 Rood intensief.
Na de kweekperiode van 2008 had ik dan besloten dat 2008 m’n laatste kweekjaar met de gelen was. Vanuit m’n start met de gele in het grijze verleden had ik wel geleerd dat je met goed basismateriaal moet beginnen. Van rommelvogels kan je in geen 100 jaar selecteren, toppertjes maken. Afspraken met gerenommeerde kwekers van rode lipochroomvogels werden gemaakt om na de zomer wat koppeltjes over te nemen. Ook stopte in de buurt een kweker van deze vogels met de kanariehobby. Bij hem werden na de rui de vogels bekeken en gewogen. Zes popjes en twee mannen nam ik mee, de rest van zijn vogels bracht hij naar de opkoper. Verder werden er rode lipochroomvogels aangeschaft in Meijel, Geldermalsen, Reusel en Oostenrijk. Kweekseizoen 2009 begon met een goede 20 rood lipochroom poppen. Een aantal rubinopoppen produceerde helemaal geen nakweek, een aantal poppen reisden na de 1e ronde af naar de vogeltjeshemel. Blijkbaar was mijn kunst van het afmeten van de kleurstof de vogels niet in de koude kleren gaan zitten.
 Rood intensief.
De tweede ronde werd ingezet met minder rode poppen en minder kleurstof in het eivoer. Uiteindelijk werden er toch nog een leuk aantal rood lipochroomvogels gekweekt. Het lijkt alsof er een goede start is gemaakt om een mooie stam op te bouwen. Hopelijk zullen ze straks toch nog rood genoeg zijn. Vanuit m’n eerste kanarieleven weet ik dat het moeilijk is om er achter te komen hoeveel rood je moet voeren. Ik kan me herinneren dat toen ik in 1975 begon met zwartrood (toen nog oranjeroodbrons) me werd verteld dat ik me moest houden aan de opgave van de fabrikant. Nouja, op de bijsluiter stond 3 gram Intensief per kilo eivoer. Aangezien ik een nogal opportunistisch type ben, begon ik dus met 10 gram per kilo eivoer. Aan het eind van 1975 bleken m’n schimmelmannen redelijk mee te kunnen, de intensieve vogels leken wel oranje in vergelijking met de vogels van anderen. Kweekseizoen 1976 zat ik in militaire dienst en m’n moeder gaf braaf 15 gram per kilo. Aan het eind van ’76 waren m’n vogels al beter maar nog niet voldoende rood. In 1977 (tot eind april was ik nog in dienst) kregen ze dus 20 gram per kilo eivoer. Uiteindelijk bleken m’n vogels pas in 1978 voldoende diep van rood. Deze keer heb ik dus niet veel zin om weer 4 jaar te studeren. Hopelijk voldoende rood dus.
 Rood schimmel.
Om de lever toch wat te ontlasten (rood kleurvoer belast de lever) geef ik af en toe wat Biochol. Verder natuurlijk altijd wat groenvoer in de vorm van een blaadje lof, komkommer, appel, broccoli, sinaasappel en citroen. Alles met mate, dat spreekt voor zich, kanaries zijn geen konijnen. De rode zijn wel gemakkelijker dan gelen als het om groenvoer gaat. Dat scheelt alweer.
 Rood schimmelpop.
Verder geen rare kleurtjes? Tuurlijk, een greep uit het assortiment; agaatpastelwit, bruin- en zwartopaalrood, bruin- en zwarteumogeel, jaspis in een stuk of wat kleurtjes, agaatopaalroodmozaïek en niet te vergeten wat roodivoor. De ivoorfactor blijf ik toch aantrekkelijk vinden al is het richting de wedstrijden wel een beetje een factor voor mensen die lichtelijk last hebben van masochisme. Ook bij de ivoren zitten hopelijk weer wat vogels voor de shows.
 Agaatjaspis Roodmozaiek T2.
Misschien tot eens!
Rob Kristel.|
BERICHT UIT DE POLDER DOOR EEN RODE BRIL
Geschreven door Antoni Hopmann op 2009-08-19 16:30:07
Het is me toch weer een genoegen dit
XXste bericht uit de polder te lezen.
E.e.a. vergezeld van prachtige foto's
van de kweek van Rood en dan nog eens
de T2 Agaatjaspis Roodmozaiek.
Wat een vogels weet deze topkweker toch weer te brengen.
Ook weer wat nieuws ter bescherming van de lever van de roodfactorigen: Biochol.
Nog nooit van gehoord.
Zelf heb ik wel eens maagbeschermers voorgeschreven gekregen bij een bepaalde pijnstiller.
Als je me zou vragen,hoe dat werkt,dan moet ik het antwoord schuldig blijven.
In ieder geval zijn we blij weer van Rob te horen,want die Polderberichten heb zeker ik en ik denk anderen ook, zeer gemist.
Vr.groeten
ANTONI | Berichtje uit Hoorn
Geschreven door marinus op 2009-10-02 13:53:26
Beste Rob,
denk zo maar dat jouw stukjes veel worden gelezen. Weet uit ervaring dat er vaak weinig respons op is. Maar die enkeling die echt interesse heeft daar doe ik het voor.
Ook ik denk wel eens zal ik wel doorgaan met die gele Pieten. Krijg de laatste jaren steeds de mededeling de staarten zijn niet doorgekleurd. Heb dit jaar gebruik gemaakt van Avian Tagetes geelkleuring. Zie niet echt verbetering. Ga ook geen staartveren uittrekken; dat is tegen mijn principe. Breng dit jaar ook 5 overjarige gelen op de TT Hoorn. Mij benieuwen hoe ik het doe in Hoorn. Officieel mag je bij de ABvV geen overjarige Kanaries inbrengen; het bestuur van Hoorn heeft vorig jaar besloten ook Kanaries van een jaar ouder te accepteren. Vorig jaar in Heerhugowaard de mooiste gele Kanarie ingezonden; was ook een overjarige.
Helaas moet een gele het vaak afleggen op een witte. Ik hoef je niet te vertellen dat als de vogel wit is heeft deze al 52 kleurpunten. Dat is vaak een punt meer op een gele die vaak bij uitzondering 51 kleurpunten heeft.
Ook ik ben voor een jaar of tien geleden overgegaan op gele Kanaries. Ik kweekte daarvoor zwart/geel en bruin/geel. Had elk jaar een overschot die ik nog niet aan de straatstenen kwijt kon. Vooral onder de bruine wist ik op het laatst niet meer wat ik had; bruin, bruin/geel, bruin/geel/ivoor en nog diverse andere combinaties. Wist op het laatst ook niet meer wat ik op elkaar moest doen. Kwamen veel zwart/gele Kanaries uit met rosé poten; kortom ik dacht gewoon gele kweken ben je van een heleboel gezeur af en lagen beter in de markt.
Doordat er veel kanariekwekers overgaan op cultuurvogels zijn thans ook gele Kanaries in overschot te koop.
Weet heus wel dat je niet moet kweken voor de verkoop. Maar het is toch ook weer prettig dat je een groot gedeelte van je hobbyuitgave weer kan aanzuiveren.
| Bescherming
Geschreven door Theo op 2009-11-09 23:34:20
Zeker mooi, die bescherming tegen aantasting van de lever. Dat was de reden dat ik mijn roden in 1982 heb opgeruimd. De lever begaf het vaak. Kleine nesten en rode kooien van het rode water wat rondgespetterd werd.
Ja, er is heel wat veranderd in die tijd. Toch blijft het een mooie kleur.....ja....rood bedoel ik.
Theo | Geschreven door alex bos op 2009-11-16 16:39:30
Rob,
Mooi dat je de pen weer hebt opgepakt Rob, ik vindt het altijd mooi om je artikelen te lezen.
Maar ik heb een vraag over de laatste foto.is dit wel een agaatjaspis?, wanneer ik naar de pootjes kijk zit ik aan een zwartjaspis te denken.
Gr.
Alex |
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer. Powered by AkoComment 2.0! |
