|
Verzorging
|
|
Geschreven door Administrator
|
|
dinsdag, 09 mei 2006 |
|
De Keuring.
Keuring in Spanje.
Het is vooral de keuring die vele vragen oproept. Vooral bij die
inzenders, die zelden of nooit een keuring van vogels hebben
meegemaakt. De verhalen van bijvoorbeeld voordragers bij een keuring
gaan vaak een eigen leven leiden. Wat we onder een tentoonstelling
verstaan, wordt in het bondsvademecum aangegeven in artikel 2 van het
hoofdstuk: Reglement voor de Tentoonstellingen.
"Onder tentoonstelling wordt verstaan een expositie van vogels
voorafgegaan door een keuring van de vogels, welke dient te geschieden
door vanwege de bond erkende keurmeesters.”
In dit artikel een globaal verloop van een keuring van kleurkanaries.
Overigens gaat het er bij de postuurkanaries en overige vogels, voor
een zeer groot deel hetzelfde aan toe.
Voorbereidingen.
Om een vlotte aanvang en een vlot verloop van een keuringsdag te
garanderen, zal er door het bestuur en de tentoonstellingscommissie
vooraf al veel werk verricht moeten worden.
Locatie: Zo is
voldoende licht op de keurtafel van zeer groot belang. Als er onder
kunstlicht wordt gekeurd, wat overigens steeds meer gebeurt, zullen de
omstandigheden voor alle kanaries praktisch gelijk zijn. Een nadeel van
kunstlicht is wel, dat de ruimte op de keurtafel veelal beperkt is.
Hoofdgroepen waarin veel vogels van eenzelfde kleurslag zitten, kunnen
niet allemaal tegelijk op de tafel, wat soms een nadeel kan zijn. Ook
het feit, of een vogel bij dag- of bij kunstlicht wordt gekeurd, kan
van invloed zijn op het uiteindelijke resultaat. Het streven is om rond
9 uur met een keuring te beginnen en deze in de namiddag te beëindigen.
Bij daglicht zal er altijd een behoorlijk verschil in lichtsterkte zijn
tussen de eerste uren en die na 12.00 uur. De keuze van de locatie waar
de keuring plaatsvindt, is dus van groot belang.
De blindelijst: Dit is
een lijst, waarop de te keuren vogels staan. Het kooinummer met
daarachter de kleurbenaming is altijd noodzakelijk. De keurmeester kan
hierop zien welke hoofdgroepen er zijn en hoeveel vogels hierin zitten.
Hij hoeft dan alleen maar kooinummers aan de voordragers door te geven.
Verder staat hierop aangegeven welke vogels in een stam zijn ingezonden
en tot welke categorie de vogels behoren. Met dit laatste wordt
bedoeld: eigen kweek, open klasse, jeugdinzending, enz. Ook de
prijzenverdeling vinden we op deze lijst terug. Natuurlijk blijven de
namen van de inzenders achterwege.
Voordragers: Dit zijn
de mensen die de vogels van de stelling nemen en ze op de keurtafel
plaatsen. Het koppelen van een vaste voordrager aan één of meer
keurmeesters is aan te bevelen. Het is van belang dat de voordragers zo
voorzichtig mogelijk met de vogels omgaan! Een vogel die met zorg voor
de keurmeester wordt geplaatst, komt het best tot zijn recht.
De Keuring.
Behalve de boven genoemde zaken is het ook van belang dat de
keurmeesters hun werk in alle rust kunnen uitvoeren en niet worden
afgeleid of gestoord. Zo is het prettig voor de keurmeester dat een
bepaald persoon als aanspreekpunt fungeert en ook de keurlijsten
ophaalt. Dit kan bijvoorbeeld de voorzitter van de TT-commissie zijn.
Als er meerdere kanariekeurmeesters aanwezig zijn, zullen zij vooraf
bepalen wie welke groepen vogels zal gaan keuren, welke zij eventueel
samen onder de loep nemen (bijvoorbeeld nieuwe kleurslagen en niet
erkende kleuren) en de wijze waarop zij de kampioenen zullen aanwijzen.
De Beoordeling: De
vogels zullen afhankelijk van het aantal, zoveel mogelijk per
hoofdgroep op de keurtafel worden gehaald, waardoor een onderlinge
vergelijking mogelijk is. Hoe een kanarie in een bepaalde kleurslag er
uit moet zien, staat nauwkeurig omschreven in de Standaardeisen voor
Kleurkanaries. Ook voor de overige rubrieken, te weten: bevedering,
grootte/vorm, houding en conditie zijn hierin richtlijnen en veelal
zelfs bindende regels opgenomen. De Standaardeisen omvat zo’n 65
bladzijden en heeft onder andere tot doel te komen tot een eenheid in
keuren. Overigens is dit boekwerk door iedere belangstellende
vogelliefhebber op de website van de N.B.v.V. te downloaden. Je hebt
wel rijke ouders met printer nodig om het boekwerk “even” af te
drukken. Behalve voornoemde richtlijnen zijn ook nog andere zaken van
belang bij de beoordeling. Zo zal er rekening gehouden worden met wat
maximaal haalbaar is in een bepaalde kleurslag. Ook de
moeilijkheidsgraad kan een rol spelen.
De Keurlijst: Van
iedere vogel zullen afzonderlijke opmerkingen op de keurlijst worden
geschreven. De kleur zal altijd aan de orde komen, terwijl de overige
rubrieken alleen worden genoemd indien deze afwijken van de standaard.
Dit kunnen zowel positieve als negatieve zaken zijn. In overeenstemming
met de opmerkingen worden vervolgens punten toegekend in de diverse
rubrieken om tot een totaal te komen. De in theorie maximaal te behalen
punten voor de kleur zijn 55 punten. Het praktisch maximum zal echter
op 52 punten liggen. In de onderste rubrieken kan een maximale score
van 41 punten worden behaald. Zijn 4 gelijke vogels in een stam
ingezonden, dan worden afhankelijk van hun afzonderlijke eindtotalen
eenheidspunten toegekend. Voor deze toekenning zijn vaste regels,
eveneens aangegeven in de standaardeisen. Voorafgaande, tijdens en na
de keuring komt er heel wat om de hoek kijken. Mocht er eens iets fout
gaan, bedenk dan dat alle bij het hele gebeuren betrokken personen, dus
zowel de bestuursleden alsook de keurmeesters, hun uiterste best hebben
gedaan. Ook voor hen telt dat het mensenwerk blijft!
De Tafelkeuring.
Om de leden van een vereniging een inzicht te geven in de manier waarop
een keuring wordt gehouden, is het wellicht aan te bevelen om enige
weken voorafgaande aan de eigenlijke show een tafelkeuring te houden.
Op een dergelijke bijeenkomst kan de inzender zijn vogels laten keuren
en hier later met de keurmeester over spreken. Ook het samenstellen van
kweekstellen kan aan de orde komen.
J. BexAlleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer. Powered by AkoComment 2.0! |
